Wikia

HoaxWiki

Abraham Lincoln

320pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share
Abraham Lincoln November 1863.jpg

Abraham "Honest Abe" Lincoln.

Abraham Lincoln
(Kentucky, 12 februari 1809 - Washington DC, 15 april 1865) was de 16de President van de Verenigde Staten. Hij volgde president James Buchanan op in januari 1861, om vervolgens opgevolgd te worden door zijn vicepresident, Andrew Johnson, nadat hij werd vermoord op 15 april 1865. Hij was de eerste Republikeinse president.

LevensloopEdit

Abraham Lincoln's politieke carrière begon in 1834, wanneer hij werd verkozen als lid van het Huis van Afgevaardigden van de staat Illinois. Hij zetelde in deze functie gedurende vier termijnen voor de Whigpartij, tot 1842. Reeds toen sprak hij zich uit als tegenstander van slavernij. Van 1847 tot 1849 zetelde hij in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, als afgevaardigde van het 7de District van Illinois, eveneens voor de Whigpartij. In die periode uitte hij zijn bezwaar tegen het beleid van de Democratische president James Polk en de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog. Na 1849 keerde hij huiswaarts om terug zijn eigenlijke job uit te voeren als advocaat in Springfield, Illinois. In die periode kreeg hij de bijnaam van "Honest Abe" (Eerlijke Abraham). 

In 1854 keerde Lincoln terug naar de politiek, omdat in die periode slavernij nog steeds legaal was in een aantal zuidelijke staten van Amerika. In datzelfde jaar werd de Republikeinse Partij opgericht door politici die afkomstig waren van de Whigpartij en door anti-slavernij-activisten[1]. Lincoln vervoegde de nieuwe partij en wist er al snel de aandacht naar zich toe te trekken met de zogenaamde "House Divided Speech" van 1858, waarin hij waarschuwde voor het gevaar van verdeeldheid in het debat over slavernij. In 1860 werd hij genomineerd als presidentskandidaat voor de Republikeinse Partij, en de voormalige Democraat Hannibal Hamlin als zijn running mate. Hij won de verkiezingen op 6 november 1860, waardoor hij de eerste Republikeinse kandidaat werd die zou aantreden als president.

Afscheiding van de zuidelijke statenEdit

Lincoln had de verkiezingen gewonnen dankzij een meerderheid van stemmen in de noordelijke staten. In de Zuidelijke staten, die pro-slavernij waren, behaalde hij echter nergens overwinning. Van zodra de verkiezingsuitslag bekend werd, staken de zuidelijke separatisten het niet onder stoelen of banken dat ze van plan waren de unie te verlaten nog voor Lincoln werd ingezworen als president in maart 1861. De reden hiervoor was niet zozeer dat er een nationaal verbod op slavernij dreigde te komen, maar wel het debat omtrent de uitbreiding van slavernij naar nieuwe Amerikaanse gebieden en nieuwe staten die aan de unie zouden worden toegevoegd. De noordelijke staten waren gekant tegen het toestaan van slavernij in nieuwe staten, terwijl de zuidelijke staten van oordeel waren dat zij hun "eigendom" eender waar mee naartoe mochten nemen en dus een uitbreiding van de slavernij naar het westen als wenselijk beschouwden. 

South Carolina scheidde zich op 20 december 1860 als eerste staat af van de unie. Op 6 februari 1861 volgden de staten Florida, Mississippi, Alabama, Georgia, Louisiana en Texas, en verenigden zij zich onder een nieuwe grondwet van de Geconfedereerde Staten van Amerika. Op 9 februari 1861 verkozen ze hun eigen president, de Democraat Jefferson Davis, die reeds op 18 februari werd ingezworen voor een termijn van zes jaar. Hij stelde zich gematigd op en toonde zich bereid om te onderhandelen met de VS om de geschillen bij te leggen, maar zonder succes. Van zodra Lincoln was aangetreden als president in het maart 1861, verwierp hij de afscheidingen en riep hij op om de unie terug te herstellen. Hij stuurde tevens militaire hulp naar Fort Sumter in South Carolina, wat door die staat werd beschouwd als een ongewenste bezetting. South Carolina ging over tot een belegering van het fort en behaalde de overwinning. Kort nadien voegden Virginia, Arkansas, Tennessee en North Carolina zich bij de Geconfedereerde Staten.

Amerikaanse burgeroorlog (1861 - 1862)Edit

Lincoln riep alle noordelijke staten op om troepen te sturen om zuidelijke forten terug in te nemen, Washington te beschermen en "de unie te bewaren". Aanvankelijk werd verondersteld dat de oorlog maar van korte duur zou zijn en dat de opstand van de zuidelijke staten snel zou kunnen worden verslagen. Die hoop verdween al snel wanneer de Zuidelijken een overwinning behaalden in de Eerste Slag bij Bull Run in Virginia op 21 juli 1861, slechts zo'n 40 km verwijderd van Washington DC[2]. Na de Zuidelijke overwinning werd Richmond in Virginia uitgeroepen als de nieuwe hoofdstad van de Geconfedereerde Staten, ondanks haar relatief blootgestelde ligging nabij de grens met de Verenigde Staten. Hierdoor werd al snel duidelijk dat de oorlog niet ging om het einde (of zelfs nog maar een inperking) van de slavernij, maar wel om het behoud van de unie. Lincoln had nu geen andere keuze dan zich voor te bereiden voor een langdurige oorlog.

In november 1861 vond de zogenaamde Trent-affaire plaats, wanneer de Britse pakboot Trent werd onderschept met twee Confederale diplomaten aan boord. Deze diplomaten waren op weg naar Groot-Brittannië en Frankrijk om te onderhandelen over diplomatische erkenning van hun nieuwgevormde natie. De noordelijke marines namen de zuidelijke diplomaten gevangen, waarop de Britse regering eiste dat ze weer zouden worden vrijgelaten. Het incident dreigde uit te lopen tot een internationaal conflict en potentieel een oorlog met Groot-Brittannië, en om dit te vermijden besloot Lincoln om de twee zuidelijke diplomaten weer vrij te laten. Vervolgens besloot hij eveneens om het zogenaamde Anacondaplan uit te voeren van majoor-generaal Winfield Scott. Dit plan hield in dat het zuiden zou worden omsingeld en afgesloten van de rest van de wereld, zodat de toevoerlijnen van de Zuidelijke staten zouden worden afgesneden. Om dit plan te kunnen uitvoeren, werd het Amerikaanse leger opgesplitst in het westelijke leger, onder leiding van Henry Halleck, en het gigantisch grote oostelijke leger, dat ook de "Army of the Potomac" werd genoemd en onder leiding stond van George McClellan.

De militaire campagnes van het westelijke leger waren al gauw succesvol, met de verovering van Fort Henry in Tennessee door brigadier-generaal (en latere president) Ulysses Grant op 6 februari 1862. Een week later veroverde hij eveneens Fort Donelson en eiste hij er de onvoorwaardelijke overgave. Dit vormde de inspiratie voor zijn bijnaam, Unconditional Surrender Grant, gebaseerd op zijn initialen U. S. Grant. Op 6 en 7 april 1862 vocht hij in de Slag bij Shiloh, nadat het Zuidelijke leger een verrassingsaanval had uitgevoerd op de troepen van Grant[3]. Het oostelijke leger had minder succes vanwege de aarzelende houding van generaal McClellan in de uitvoering van de zogenaamde "Peninsulacampagne"[4]. Het was de bedoeling van deze campagne om het leger via boten naar de peninsula te vervoeren, waarna het vervolgens zou optrekken naar de Zuidelijke hoofdstad Richmond. Hij werd er verslagen door het Zuidelijke leger van generaal Robert E. Lee. Lincoln besloot hierop om McClellan te vervangen door generaal John Pope, maar deze liep eveneens een verpletterende nederlaag op in de Tweede Slag bij Bull Run in augustus 1862[5]

De twee Zuidelijke overwinningen tegen de noordelijke "Army of the Potomac" gaf generaal Lee de moed om zijn eigen militaire campagne uit te breiden naar het noorden, en in september 1862 het grondgebied van de Verenigde Staten zelf binnen te vallen. Met enige tegenzin stelde Lincoln opnieuw generaal McClellan aan als hoofd van het Noordelijke leger, die een strategische overwinning boekte op het Zuidelijke leger in de Slag bij Antietam in Maryland op 17 september 1862. Hierdoor moest Lee zijn Zuidelijk leger terugtrekken uit Maryland. McClellan benutte echter zijn kans niet om het verzwakte Zuidelijke leger te verslaan, waarop Lincoln hem verving door generaal Ambrose Burnside. Deze generaal ging meteen het Zuidelijke leger van generaal Lee achterna, die hij confronteerde in de Slag bij Fredericksburg in Virginia. Deze slag eindigde echter in een overwinning van de Zuidelijke troepen, waardoor Burnside zijn Noordelijke troepen weer moest terugtrekken. Een maand later besloot Lincoln om Burnside te vervangen door generaal Joseph Hooker.

EmancipatieproclamatieEdit

Inmiddels had Lincoln de Emancipatieproclamatie uitgevaardigd op 22 september 1862, die vervolgens van kracht ging op 1 januari 1863. Deze proclamatie verklaarde de slaven in de zuidelijke rebellerende staten "voor altijd vrij". Al was Lincoln persoonlijk sowieso tegen slavernij, had hij hier als president nog niet eerder op aangedrongen. Hij had immers gevreesd om de steun van de grensstaten te verliezen, die tegen de afschaffing van slavernij waren maar de unie niet hadden verlaten. Hij vreesde echter eveneens dat er een internationale inmenging zou komen in de oorlog, vooral dan van Frankrijk en het Britse Rijk. De Trent-affaire had dit probleem eerder al op een pijnlijke manier blootgelegd. Engeland was afhankelijk van de invoer van katoen van de Zuidelijke staten, en had er dus baat bij om hen te steunen. Indien het Britse Rijk de oorlog zou vervoegen aan de kant van de Geconfedereerde Staten, zou de unie niet lang kunnen stand houden en ongetwijfeld de oorlog verliezen. Toch kozen zowel Frankrijk als Groot-Brittannië openlijk geen partij omdat de publieke opinie van hun bevolking eerder Noordelijk gezind was.

De afschaffing van slavernij door Lincoln was er dus op gericht dat zowel Frankrijk als Groot-Brittannië moreel niet langer het Zuiden zouden kunnen steunen, aangezien beide mogendheden slavernij eerder al hadden afgeschaft in hun rijk. Hierdoor bleef de internatione inmenging van Europa uit, terwijl Lincoln slavernij had weten af te schaffen zonder de unie verder uit elkaar te laten vallen. Het verbod op slavernij was immers niet van toepassing op de grensstaten die de unie niet verlaten hadden, omdat hun steun van cruciaal belang was voor het Noorden. Ook gebieden in Virginia, Louisiana en Tennessee waren vrijgesteld omdat zij zich inmiddels terug aan de unie hadden onderworpen. Een bijkomend voordeel was dat de afschaffing van slavernij het Zuiden van een groot deel van haar werkkrachten zou beroven, waardoor hun productie werd afgeremd en hun positie in de oorlog aldus werd verzwakt. Ook betekende dit een nieuwe toestroom van vrijwilligers om te vechten in het Noordeljke leger, dat werd aangedikt door meer dan 186.000 Afro-Amerikanen. 

Amerikaanse Burgeroorlog (1863 - 1864)Edit

In april 1863 stuurde Lincoln het oostelijke leger, aangevoerd door generaal Joseph Hooker, opnieuw richting Richmond. Het Zuidelijke leger van generaal Lee was kleiner dan dat van Hooker, waarop Lee besloot zijn troepen in twee te splitsen. Een deel van zijn leger begaf zich rond de "Army of the Potomac", waardoor Lee zijn tegenstanders van twee kanten kon aanvallen in de Slag bij Chancellorsville in Virginia, begin mei 1863. Hierdoor leed Hooker een nederlaag en was hij genoodzaakt zijn troepen terug te trekken. Inmiddels had het noordwesten van Virginia besloten zich af te scheiden van de staat Virginia, om terug te worden opgenomen in de unie. Op 20 juni 1863 werd het gebied dan ook erkend als een nieuwe aparte staat, en werd West Virginia de 35ste staat van de unie[6], nadat het in haar grondwet had opgenomen dat slavernij stapsgewijs er zou worden beëindigd.

Inmiddels had Lee besloten om opnieuw op te rukken naar het grondgebied van de Verenigde Staten. De verovering van nieuw grondgebied zou de verzwakte positie van de Zuidelijke staten terug kunnen aansterken ten koste van de Noordelijke staten, die onder druk van vredesprotesten zouden kunnen besluiten de onafhankelijkheid van het Zuiden te erkennen en de oorlog te beëindigen. Tevens hoopte hij dat dit het westelijke leger van Lincoln zou weglokken van Vicksburg, de enige stad aan de Mississippi die nog in handen van het Zuiden was maar al maandenlang onder beleg lag van de troepen van Ulysses Grant.

Nadat Hooker zijn ontslag had ingediend, besloot Lincoln om hem te vervangen door generaal George Meade. Meade werd vervolgens de aanvoerder van het oostelijke leger in de grootste slag van de Amerikaanse Burgeroorlog: de Slag bij Gettysburg in Pennsylvania. Deze slag eindigde op 3 juli 1863 met een Noordelijke overwinning, al was Meade er niet in geslaagd om het Zuidelijke leger van Lee definitief te vernietigen. Op 4 juli kwam ook het beleg van Vicksburg ten einde met een overwinning voor de Noordelijke troepen onder Grant, en presenteerde hij de stad aan Lincoln ter viering van de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag. Nu de Mississippi volledig in Noordelijke handen was, werd het Zuiden in twee gesplitst en aldus verder verzwakt. Vervolgens behaalde Griant eveneens een overwinning in Chattanooga, waar hij de onneembaar geachte helling van Lookout Mountain bestormde in een verrassingsaanval op de Zuidelijke legers die zich daar hadden teruggetrokken[7].

In maart 1864 besloot Lincoln om Grant te promoveren tot de rang van luitenant-generaal, en gaf hem het bevel over alle Amerikaanse legertroepen. Hierop besloot Grant om de leiding van het oostelijke leger op zich te nemen, terwijl het westelijke leger onder leiding van generaal William Sherman kwam te staan. Beiden deelden de mening met elkaar dat enkel een totale oorlog een einde zou kunnen brengen aan het aanslepende conflict tussen noord en zuid. Sherman trok een spoor van vernieling terwijl hij optrok naar Atlanta, de hoofdstad van Georgia, waar hij van mei tot september 1864 verschillende veldslagen zou uitvechten tegen de confederale generaals Joseph Johnston en John Bell Hood.

Inmiddels trok Grant zuidwaards naar de stad Richmond met het oostelijke leger. Hij vocht tegen generaal Lee in de Slag in de Wildernis van 5 tot 7 mei 1864, maar slaagde er dit keer niet in een overwinning te behalen. Hij trok zich echter niet terug om te hergroeperen, maar zette de achtervolging op Lee in. Na enkele veldslagen resulteerde dit uiteindelijk in een maandenlang beleg van Petersburg. Deze stad was een cruciaal bevoorradingspunt voor het leger van generaal Lee, alsook voor de Zuidelijke hoofdstad Richmond.

Presidentsverkiezingen van 1864Edit

In 1864 werd Lincoln opnieuw genomineerd door de Republikeinse Partij voor de presidentsverkiezingen. Het was toen van groot belang om de nationale eenheid te behouden, niet enkel binnen de Republikeinse Partij maar ook met de noordelijke Democraten. Om die reden stelde Lincoln zich kandidaat onder de noemer van de "Nationale Uniepartij" (National Union Party), en werd de Democraat Andrew Johnson genomineerd als zijn running mate. Johnson was immers een ideale kandidaat, niet enkel omdat hij een unionistische Democraat was, maar ook omdat hij afkomstig was van Tennessee, een zuidelijke, afgescheurde staat, en voordien de enige Senator was van een afgescheiden staat die zijn ontslag niet had gegeven in de Senaat.

Tijdens de verkiezingscampagne van Lincoln was de oorlog in het zuiden tot een impasse gekomen. Het beleg van Petersburg bleef maar aanhouden, en in Georgia bleef Sherman maar vechten tegen de confederale troepen van Johnston en Hood. Lincoln vreesde dat hij niet zou worden herverkozen, en beloofde dat, indien hij de verkiezingen zou verliezen, hij de Confederale Staten vooralsnog zou verslaan voordat hij het Witte Huis zou verlaten. De Democratische Partij, die met de voormalige generaal George McClellan haar eigen kandidaat had, was echter diep verdeeld geraakt, waardoor Lincoln de verkiezingen won met een grote meerderheid. Bijna alle staten hadden een meerderheid aan stemmen voor Lincoln opgeleverd, terwijl de Zuidelijke afgescheurde staten geen deel hadden uitgemaakt van deze verkiezingen. Ook Nevada, dat kort voordien was erkend als 36ste staat van de unie, had overwegend gestemd voor Lincoln.

Tijdens zijn verkiezingscampagne had Lincoln de emancipatie één van zijn voornaamste thema's gemaakt. Hij had reeds een voorstel ingediend voor een grondwetswijziging die slavernij illegaal maakt, maar die had in juni 1864 niet genoeg stemmen gehaald in het Huis van Vertegenwoordigers. Lincoln schoof dit voorstel opnieuw naar voor als onderdeel van zijn verkiezingscampagne, en uiteindelijk werd het in januari 1865 wel goedgekeurd in het Congres. Het dertiende amendement ging van kracht op 18 december 1865, en maakte het verbod op slavernij in de Verenigde Staten aldus formeel een feit[8]. Sommige staten zouden dit amendement echter pas veel later ratificeren: Delaware in 1901, Kentucky in 1976 en Mississippi in 1995.

Einde van de Amerikaanse Burgeroorlog (1865)Edit

In september 1864 had Sherman en zijn westelijke leger de confederale troepen van Hood eindelijk weten te verslaan, en de stad Atlanta te veroveren. In november 1864 begon hij vervolgens aan zijn mars naar de zee, waarbij hij opnieuw een spoor van vernietiging trok doorheen Georgia. Op 10 december nam hij de kuststad Savannah in. Vervolgens zette hij zijn campagne verder via South Carolina en North Carolina richting Virginia. Daar was de belegering van de stad Petersburg door de troepen van Grant nog steeds aan de gang. In maart 1865, bijna tien maanden nadat de belegering begonnen was, moest Lee noodgedwongen zijn legers terugtrekken en de stad vrijgeven.

Hierop besloot de Confederale regering om uit Richmond te evacueren, en de Geconfedereerde Staten van Amerika vielen bijgevolg uit elkaar. Lee hoopte zijn leger te kunnen hergroeperen in de wouden van Virginia, maar inmiddels was het leger van Sherman ook dichterbij gekomen, waardoor Lee in feite omsingeld was. In april 1965 werd het leger van Lee definitief verslagen in de Slag bij Appomattox Courthouse, waarna de Amerikaanse Burgeroorlog eindelijk ten einde kwam. Lincoln bezocht de stad Richmond nadat deze was ingenomen door de Noordelijke troepen, en werd er onthaald als een held door de bevrijde slaven. Het einde van de oorlog betekende tevens het begin van de Reconstructie-periode, waarbij de Zuidelijke staten aanvankelijk onder militair bewind zouden staan om dan geleidelijk terug te worden opgenomen in de unie op voorwaarde dat ze bereid waren slavernij af te schaffen.

Moord op LincolnEdit

Hoewel de Amerikaanse Burgeroorlog formeel op z'n einde aan het lopen was, bleven een aantal aanhangers van de Confederale Staten niettemin wrok koesteren tegenover het noorden, en meer bepaald tegenover president Lincoln. Eén van die aanhangers was John Wilkes Booth, een bekende acteur die zelf niet had gediend in het confederale leger maar wel voor hen had gespioneerd. Samen met enkele andere aanhangers besloot hij een complot te smeden om een aanslag te plegen op het leven van Lincoln, vicepresident Johnson, en generaal Grant. De aanslag zou plaatsvinden tijdens een optreden in Ford's Theatre, waar Lincoln en Grant naar zouden gaan kijken. Grant had op het laatste moment zijn plannen echter gewijzigd en besloten naar New Jersey af te reizen om zijn kinderen te bezoeken. 

Op 14 april 1865, om 22u13, vuurde Booth een schot af die Lincoln een dodelijke wonde opleverde in zijn hoofd. Booth wist vervolgens te ontsnappen, maar zou twaalf dagen later vooralsnog worden opgepakt en gedood in de schuur van een boerderij in Virginia. Lincoln stierf niet onmiddellijk, maar lag in een coma gedurende negen uren tot hij overleed op 15 april 1865 om 7u22. Diezelfde dag nog werd vicepresident Andrew Johnson, op wie de geplande aanslag bij hem thuis uiteindelijk niet was uitgevoerd, ingezworen als de nieuwe president. Lincoln werd vereeuwigd, samen met George Washington, Thomas Jefferson en Theodore Roosevelt, op Mount Rushmore in South Dakota[9].

Lincoln als racist of voorstander van slavernij?Edit

Hoewel Abraham Lincoln over het algemeen wordt beschouwd als één van de beste Amerikaanse presidenten ooit, is er ook een groep mensen die gelooft dat Lincoln helemaal niet gekant was tegen slavernij en dat hij zelfs een racist zou geweest zijn. Vooral de boeken The Real Abraham Lincoln en Lincoln Unmasked van pseudohistoricus Thomas DiLorenzo trachten Lincoln als een racist af te schilderen. De auteur tracht zijn argumenten te bewijzen d.m.v. citaatmijnen, waardoor heel zijn hypothese eerder lijkt op een complottheorie. DiLorenzo tracht de fouten van Lincoln uit te vergroten om zo de Zuidelijken als "de goede kant" op te werpen, maar negeert dat ook Jefferson Davis zulke zaken heeft gedaan en vaak nog verder ging dan dat. Opmerkelijk is dat DiLorenzo een tegenstander is van het 14de amendement van de Amerikaanse grondwet, die burgerrechten en gelijke bescherming door de wet voorziet en vooral bedoeld is om racisme tegen te gaan[10]. In werkelijkheid ligt de situatie helemaal anders, en is het afschilderen van Lincoln als een racist geheel onterecht[11].

Er zijn heel wat brieven en andere bewijzen die aantonen dat Lincoln een tegenstander was van slavernij, zelfs reeds lang voor hij verkozen werd tot president. De politieke situatie waar hij als president in terecht kwam, was echter allesbehalve eenvoudig. De zuidelijke staten waren reeds afgescheiden nog voor hij effectief was aangetreden als president en zijn inaugurele rede had kunnen houden. Hierdoor was het behoud en het herstel van de unie op dat moment zijn topprioriteit geworden, wat niet betekent dat hij geen interesse had in de afschaffing van slavernij. Lincoln's emancipatieproclamatie leverde Lincoln voordelen op die hem zouden helpen de oorlog te winnen, waardoor de proclamatie inderdaad ook een strategische zet was, maar dit impliceert niet dat hij dit met enige tegenzin deed - wellicht integendeel, gezien zijn standpunten omtrent slavernij in het algemeen. Zijn oorspronkelijke "terughoudendheid" wat betreft de afschaffing van slavernij was niet zozeer zij persoonlijke mening maar eerder een politieke strategie om te kunnen doen wat hij uiteindelijk heeft gedaan. 

Als voorbeeld halen we een citaat van Lincoln aan, dat volgens de standaarden vandaag als ronduit racistisch zou worden beschouwd:

"I am not nor ever have been in favor of making voters or jurors of Negroes, nor of qualifying them to hold office, nor to intermarry with white people...and I will say in addition to this that there is a physical difference between the white and black races which I believe will forever forbid the two races living together on terms of social and political equality."

Hierdoor verzekerde hij zich van de steun van de factie die tegen de afschaffing van slavernij was. Vervolgens maakte hij prompt rechtsomkeer en stelde hij[12]:

"[T]here is no reason in the world why the negro is not entitled to all the natural rights enumerated in the Declaration of Independence, the right to life, liberty, and the pursuit of happiness. I hold that he is as much entitled to these as the white man."

Hierdoor kreeg hij eveneens de steun van de voorstanders van de afschaffing van slavernij. Door beide facties te bespelen, wist hij de eenheid te bewaren en aldus de unie te redden. Dat het eerste citaat veel minder representatief is dan het tweede, mag blijken uit de acties die Lincoln vervolgens ondernomen heeft. Hoewel het zijn topprioriteit was om de unie te herstellen, was hij enkel bereid om de Zuidelijke staten terug op te nemen in de unie indien zij slavernij zouden afschaffen (verschillende pogingen tot onderhandelingen om de oorlog te beëindigen zonder die vereiste werden door Lincoln stellig afgewezen). Tijdens de oorlog gaf hij zijn leger het bevel om bevrijde slaven te beschermen en om Afro-Amerikanen in het leger gelijkwaardig te behandelen. Hij moedigde de grensstaten aan om slavernij eveneens af te schaffen.

Wanneer de Zuidelijken dreigden om Afro-Amerikaanse soldaten van het Noordelijke leger te vermoorden of opnieuw tot slaaf te maken, nam Lincoln wraak door een oorlogsgevangene te executeren voor elke Afro-Amerikaanse soldaat die werd vermoord of terug tot slaaf gemaakt. Verder was Lincoln voorstander van gelijkwaardige betaling voor Afro-Amerikaanse soldaten, en het legaliseren van Afro-Amerikaanse getuigenissen in de federale rechtbank. Lincoln was de eerste president die een Afro-Amerikaan ontving in het Witte Huis. Tenslotte richtte Lincoln het Freedman's Bureau op, om ondersteuning te bieden aan recent bevrijde slaven. De reden waarom John Wilkes Booth hem vermoorde was omdat Lincoln kort voor de aanslag een toespraak had gehouden waarin hij zich uitsprak als voorstander van stemrecht voor Afro-Amerikanen. Yep, helemaal typerend voor iemand die een racist en een voorstander van slavernij zou geweest zijn.

Was dat allemaal tl;dr? Dan maar onderstaande citaten van Lincoln:

In your hands, my dissatisfied fellow countrymen, and not in mine, is the momentous issue of civil war. The government will not assail you...you have no oath registered in heaven to destroy the government, while I shall have the most solemn one to preserve, protect and defend it.
As a nation, we began by declaring that "all men are created equal." We now practically read it "all men are created equal, except Negroes." When the Know Nothings get control, it will read "all men are created equal, except Negroes, foreigners, and Catholics." When it comes to this I should prefer emigrating to some country where they make no pretense of loving liberty — to Russia, for instance, where despotism can be taken pure, and without the base alloy of hypocrisy.[13]
Those who deny freedom to others, deserve it not for themselves; and, under a just God, can not long retain it.[14]
The world has never had a good definition of the word liberty, and the American people, just now, are much in want of one. We all declare for liberty; but in using the same word we do not all mean the same thing. With some the word liberty may mean for each man to do as he pleases with himself, and the product of his labor; while with others, the same word may mean for some men to do as they please with other men, and the product of other men's labor. Here are two, not only different, but incompatible things, called by the same name — liberty. And it follows that each of the things is, by the respective parties, called by two different and incompatible names — liberty and tyranny.[15]
Already the liberal part[ies] throughout the world, express the apprehension "that the one retrograde institution in America, is undermining the principles of progress, and fatally violating the noblest political system the world ever saw." This is not the taunt of enemies, but the warning of friends. Is it quite safe to disregard it — to despise it? ... In our greedy chase to make profit of the Negro, let us beware, lest we "cancel and tear to pieces" even the white man's charter of freedom.[16]
Passion has helped us; but can do so no more. It will in future be our enemy. Reason, cold, calculating, unimpassioned reason, must furnish all the materials for our future support and defence.[17]
In relation to the principle that all men are created equal, let it be as nearly reached as we can. If we cannot give freedom to every creature, let us do nothing that will impose slavery upon any other creature.[18]

HoaxesEdit

Lincoln versus KennedyEdit

Zie hoofdartikel: Lincoln versus Kennedy

Lincoln wordt vaak vergeleken met John F. Kennedy, in een lange lijst van opmerkelijke en mysterieuze toevalligheden. Al vele jaren circuleren er kettingbrieven hierover op het internet, al is het niet duidelijk welke boodschap men ermee wil overbrengen. Enkele voorbeelden:

  • Lincoln had een secretaris/secretaresse genaamd Kennedy, en Kennedy had een secretaris/secretaresse genaamd Lincoln: dit is onjuist. Kennedy had wel een secretaresse genaamd Evelyn Lincoln, maar Lincoln had geen secretaresse genaamd Kennedy (zijn secretarissen waren John G. Nicolay en John Hay, en gezien de naam "John" erg frequent voorkomt in Amerika is ook dat geen mysterieuze verwijzing naar John F. Kennedy). Een bijkomend element in sommige versies is dat de secretaresses Lincoln en Kennedy zouden hebben gewaarschuwd om niet respectievelijk naar Ford's Theatre en naar Dallas te gaan. Of Evelyn Lincoln die waarschuwing heeft geuit aan Kennedy is onbekend, en bovendien niet erg relevant: waarschuwingen werden geregeld geuit aan beide presidenten, al dan niet gerechtvaardigd, en telkens is slechts één ervan uitgekomen. Als je maar genoeg dingen voorspelt, zal er altijd wel eentje zijn die uitkomt, en mensen zullen enkel die onthouden en alle andere foute voorspellingen vergeten.
  • John Wilkes Booth was geboren in 1839, en Lee Harvey Oswald was geboren in 1939: dit is onjuist, want Booth was geboren in 1838, niet in 1839. Niet dat het hier anders meer was geweest dan weerom louter een toevalligheid, dat in het oog springt omwille van het ronde getal 100.
  • Lincoln werd vermoord in een theater genaamd "Ford" (of "Kennedy"), terwijl Kennedy werd vermoord in een auto genaamd "Lincoln" gemaakt door Ford: dit is gedeeltelijk correct, afhankelijk van welke versie van de tekst je bekijkt. Het theater waarin Lincoln werd vermoord heet "Ford's Theatre"[19], maar niet "Kennedy". De auto waarin Kennedy zat toen hij vermoord werd, was inderdaad een Lincoln die werd geassembleerd door Ford[20]. Niettemin zijn een theater en een auto twee totaal verschillende zaken die niet met elkaar gerelateerd zijn.
  • Lincoln werd vermoord in een theater waarna de dader naar een warenhuis vluchtte, terwijl Kennedy werd doodgeschoten vanop een warenhuis waarna de dader naar een theater vluchtte: dit is onjuist. Booth vluchtte zuidwaards van Maryland naar Virginia, waar de achtervolgers hem uiteindelijk neerschoten wanneer hij zich schuil hield in de schuur van een boerderij (en dus geen warenhuis of pakhuis). Oswald, daarentegen, vluchtte niet uit Dallas nadat hij de moord had gepleegd, maar werd gearresteerd - in levende lijve - in een bioscoop (wat niet hetzelfde is als een theater van het type waar Lincoln werd vermoord).
  • 1 week voordat hij werd vermoord was Lincoln in Monroe, Maryland, en 1 week voordat Kennedy werd vermoord was hij bij (of "in") Marilyn Monroe: dit is onjuist. Marilyn Monroe was al ongeveer een jaar dood ten tijde van de moord op Kennedy. Hij kon haar dus niet in levende lijve bezocht hebben, laat staan dat hij "in" Marilyn Monroe was - tenzij hij haar lichaam had opgegraven. 

Het is niet moeilijk om patronen en gelijkaardigheden te vinden tussen twee situaties, personen of gebeurtenissen, op voorwaarde dat je de meer talrijke verschillen systematisch negeert. Wie steevast wil geloven dat de gelijkenissen tussen Kennedy en Lincoln echt speciaal zijn, moet weten dat het mogelijk is evenveel zulke vergelijken te vinden tussen Kennedy en de Mexicaanse president Alvaro Obregon, en met tal van andere bekende figuren[21].

Andere hoaxes

  • Volgens een kettingbrief zou Lincoln steeds opnieuw gefaald hebben, voordat hij uiteindelijk president werd[22][23].
  • Een lijst van tien dingen die je niet kan doen wordt toegeschreven aan Lincoln[24].
  • Een Afro-Amerikaanse studente eist dat Lincoln niet meer wordt afgebeeld op Amerikaanse bankbiljetten omdat hij een racist was[25].
  • Lincoln heeft gewaarschuwd voor de "tirannie van het kapitalisme"[26].
  • Een portret van Lincoln werd verwijderd uit het Witte Huis om plaats te maken voor een foto van de honden van president Obama[27].
  • De dood van Lincoln is het gevolg van de Vloek van Tippecanoe, waarbij presidenten die werden verkozen in een jaartal dat deelbaar is door 20, tijdens hun ambt zouden komen te overlijden.

ComplottheorieënEdit

De meeste complottheorieën over Lincoln gaan over de moord die op hem werd gepleegd. Dit is opmerkelijk, aangezien die moordaanslag wel degelijk het resultaat was van een complot: John Wilkes Booth en drie anderen (waarvan er eentje de vicepresident Andrew Johnson moest vermoorden maar dronken werd en terugkrabbelde). Voor sommigen was dit blijkbaar niet voldoende: het idee dat vier mannen dit hebben bekokstoofd zonder hulp van andere "hooggeplaatsten" is volgens vele complotdenkers klaarblijkelijk ondenkbaar. Deze complottheorieën zijn echter niet louter een recent fenomeen, maar staken reeds kort na de aanslag de kop op. Er zijn (of waren) drie voorname gedachtengangen[28]:

  • De aanslag werd beraamd door Jefferson Davis en de Confederale regering. Dit had een mogelijkheid kunnen zijn, gezien Booth eerst van plan was om Lincoln te ontvoeren om hem vervolgens pas weer vrij te laten in ruil voor Confederale krijgsgevangenen. Hij bedacht zich echter wanneer hij in een toespraak hoorde dat Lincoln stemrecht wou geven aan Afro-Amerikanen, waarop Booth verklaarde dat dit de laatste toespraak van de president zou zijn - en hem enkele dagen later dus vermoordde. Er is echter geen bewijs dat de Confederale regering mee verantwoordelijk was voor de aanslag, en blijkbaar betreurde Davis zelfs de dood van Lincoln, uit vrees dat de verslagen Zuidelijke staten nog harder zouden worden aangepakt.
  • De aanslag werd beraamd door Edwin Stanton, de Minister van Oorlog onder Lincoln. Hij behoorde immers tot de factie van de "Radicale Republikeinen", die voorstander waren van een meer strikte bezetting van de Zuidelijke staten en zwaardere straffen voor de rebellen. Lincoln daarentegen was eerder mild en focuste vooral op een snel herstel van de unie. Hoewel er dus geschillen waren tussen Lincoln en de Radicale Republikeinse factie, is er geen aanwijzing dat zij mee verantwoordelijk waren voor de aanslag. Het lijkt eveneens onwaarschijnlijk dat zij hiervoor zouden samenwerken met Booth, een Zuidelijke sympathisant, of dat hij bereid zou zijn met hen samen te werken.
  • De aanslag werd beraamd door vicepresident Andrew Johnson - althans volgens diezelfde Radicale Republikeinen. Deze theorie negeert het feit dat er eveneens op Johnson een aanslag werd beraamd, tenzij je gaat geloven dat dit werd beweerd om hem niet verdacht te maken. De reden hiervoor zou zijn dat Johnson, als president, een nóg milder beleid zou kunnen voeren dan Lincoln t.o.v. de Zuidelijke staten. Er werd door het Amerikaanse Congres zelfs een committee opgericht om dit te onderzoeken, maar ondanks het feit dat het Congres Johnson vijandig gezind was hebben ze nooit aanwijzingen tegen hem gevonden. 

Hoewel deze theorieën op zich niet al te geloofwaardig zijn, houden ze tenminste wel nog rekening met de politieke context van de moord op Lincoln. Andere theorieën daarentegen...

Charles Chiniquy, een afgetreden katholieke priester, beweerde dat Lincoln geloofde in een samenzwering in de katholieke gemeenschap gericht tegen hem[29]. Robert Todd Lincoln ontkende dat zijn vader zoiets ooit gezegd zou hebben en betreurde het dat zoveel mensen valse uitspraken in zijn vader's mond probeerden te leggen. Volgens deze complottheorie zou John Wilkes Booth zich bekeerd hebben tot het katholicisme en lid geworden zijn van de Knights of the Golden Circle - wat een katholieke organisatie zou geweest zijn[30]. Nochtans bleek die organisatie net eerder anti-katholiek geweest te zijn[31]. Er is bovendien geen enkel bewijs van Booth's bekering naar het katholicisme, en hoewel zijn moeder wel katholiek was[32] waren de andere betrokken samenzweerders nochtans protestanten.

Sommige complottheorieën beweren dat Booth in contact stond met een persoon met de Latijnse codenaam "Veritas" die nooit werd geïdentificeerd. Vervolgens wordt verondersteld dat Veritas een jezuïet geweest moet zijn, want jezuïeten studeerden immers Latijns. Dit negeert volslagen het feit dat de kennis van het Latijns niet beperkt bleef tot jezuïeten maar dat ook andere mensen uit die tijd een basiskennis van Latijn konden hebben. Er is nooit een geloofwaardige verklaring gegeven waarom uitgerekend jezuïeten de president hadden willen vermoorden.

In het boek The Escape and Suicide of John Wilkes Booth van Finis L. Bates wordt dan weer beweerd dat John Wilkes Booth vooralsnog zou ontsnapt zijn, en een nieuwe identiteit zou hebben aangenomen met de naam John St. Helen. De man die in een schuur in Virginia werd gedood zou vervolgens dus niet John Wilkes Booth geweest zijn, maar wel een man genaamd Ruddy aan wie gevraagd was om de papieren van Booth op te halen, waarop de soldaten van het Noordelijke leger hem hielden voor Booth. John St. Helen zou vervolgens aan Bates gevraagd hebben om zijn broer, Edwin Booth, te verwittigen dat hij wist te ontsnappen maar nu ziek en stervende was. Nadien zou John St. Helen toch terug hersteld zijn en en hebben beweerd dat vicepresident Andrew Johnson aan het hoofd van de samenzwering had gestaan. Je moet het maar kunnen verzinnen.

De reden waarom Andrew Johnson zo vaak het slachtoffer van zulke complottheorieën is, afgezien van het feit dat hij als president allesbehalve populair was, heeft te maken met het feit dat hij amper zeven uren voor de aanslag bezocht werd door Booth in het hotel waar Johnson verbleef. Wanneer bleek dat Johnson daar op dat moment niet aanwezig was, liet Booth een briefje achter met de tekst "Are you at home? Don't wish to disturb you. J. Wilkes Booth". Hoewel dit op zich een vreemd bericht is, bewijst dit geenszins dat Johnson betrokken was bij de moordaanslag op Lincoln, en was dit mogelijk onderdeel van Booth's plan om te achterhalen waar de vicepresident zich al dan niet bevond.

Ook later zou men proberen te bewijzen dat Johnson een connectie had met Booth. Zo zouden de twee elkaar ontmoet hebben in Nashville in februari 1864 - wat nog steeds niet bewijst dat ze samen een complot zouden gesmeed hebben. Nog later zouden anderen dan weer beweren dat Johnson ervoor gezorgd heeft dat Booth kon ontsnappen uit Washington na de aanslag[33]. Ook tot op heden zijn er nog steeds complotdenkers die geloven dat Johnson medeplichting kon geweest zijn aan de aanslag, en zijn er enkele complottheorieënwebsites die dit als een mogelijkheid argumenteren[34]. In werkelijkheid is er nooit bewijs gevonden voor deze complottheorie, maar als je een andere zondebok zoekt kan je de aanslag nog altijd steken op de vrijmetselaars[35] of de Rothschild familie[36] - want blijkbaar is elk excuus goed genoeg om antisemitische nonsens te publiceren.

Er wordt ook beweert dat Abraham Lincoln een homoseksuele relatie had met een jonge man op basis van bepaalde brieven dat hij schreef en het feit dat hij een bed deelde met een andere man[37].

Zie ookEdit

Bronnen Edit

Referenties Edit

  1. http://content.wisconsinhistory.org/cdm/compoundobject/collection/tp/id/46379/show/46363
  2. http://www.civilwarhome.com/1manassa.htm
  3. http://blueandgraytrail.com/event/Battle_of_Shiloh
  4. https://books.google.com/books?id=qbE8d82-ZVAC
  5. http://www.history.army.mil/books/Staff-Rides/2Manassas/2mns-fm.htm
  6. http://memory.loc.gov/ammem/today/jun20.html
  7. http://www.nps.gov/abpp/battles/tn024.htm
  8. https://en.wikisource.org/wiki/Additional_amendments_to_the_United_States_Constitution#Amendment_XIII
  9. http://www.nps.gov/moru/index.htm
  10. http://rationalwiki.org/wiki/Thomas_DiLorenzo#Abraham_Lincoln_and_the_Civil_War
  11. http://illinoisissues.uis.edu/features/2004Feb/lincoln.html
  12. http://www.smithsonianmag.com/history/how-lincoln-bested-douglas-in-their-famous-debates-7558180/?c=y%3Fno-ist
  13. http://www.loc.gov/teachers/classroommaterials/connections/manzanar/thinking3.html
  14. http://quod.lib.umich.edu/l/lincoln/lincoln3/1:98?rgn=div1;view=fulltext
  15. http://www.presidency.ucsb.edu/ws/?pid=88871
  16. http://mcdaniel.blogs.rice.edu/?p=126
  17. http://en.wikisource.org/wiki/Life_and_Works_of_Abraham_Lincoln/Volume_3/The_Perpetuation_of_Our_Political_Institutions
  18. [http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A2001.05.0024%3Achapter%3D3
  19. http://www.fordstheatre.org/home/about-fords
  20. http://www.broodjeaap.nl/kennedy.html
  21. http://www.csicop.org/si/show/coincidences_remarkable_or_random/
  22. http://www.snopes.com/abraham-lincoln-didnt-quit/
  23. http://www.snopes.com/glurge/lincoln.asp
  24. http://www.snopes.com/quotes/lincoln/prosperity.asp
  25. http://www.snopes.com/abe-lincoln-racist-protest-sign/
  26. http://www.snopes.com/quotes/lincoln.asp
  27. http://www.snopes.com/quotes/lincoln.asp
  28. http://rationalwiki.org/wiki/Lincoln_assassination_conspiracy_theories
  29. https://churchhistcan.files.wordpress.com/2013/05/2001-8-laverdure-article.pdf
  30. http://knights-of-the-golden-circle.blogspot.be/2010/02/john-wilkes-booth-act-one.html
  31. http://www.nytimes.com/1861/08/30/news/the-knights-of-the-golden-circle.html
  32. http://rogerjnorton.com/Lincoln26.html
  33. http://rogerjnorton.com/Lincoln74.html
  34. http://www.rense.com/general80/slin.htm
  35. http://freemasonrywatch.org/lincoln.html
  36. http://www.rense.com/general86/pres.htm
  37. http://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/ConspiracyTheories/ZeroToG

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki