Wikia

HoaxWiki

Theodore Roosevelt

320pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share
T Roosevelt.jpg

Theodore "Teddy" Roosevelt.

Theodore Roosevelt
 (New York, 27 oktober 1858 - New York, 6 januari 1919) was de 26ste President van de Verenigde Staten. Hij volgde president William McKinley op na diens dood in september 1901, om vervolgens opgevolgd te worden door William Howard Taft in maart 1909. Hij was een Republikeinse president. 

LevensloopEdit

De familie van Theodore Roosevelt was van Nederlandse afkomst (de naam "Roosevelt" betekent "rozenveld"). Zijn jongere broer, Elliott Bulloch Roosevelt, was de vader van Eleanor Roosevelt, de Amerikaanse "First Lady" en echtgenote van de latere president Franklin D. Roosevelt. Die laatste was tevens een neef in de vijfde graad van Theodore Roosevelt[1][2]. In 1880 huwde Theodore Roosevelt zijn eerste vrouw, Alice Hathaway Lee, en hun dochter, Alice Lee Roosevelt, was geboren op 12 februari 1884. Roosevelt's echtgenote stierf echter twee dagen later, nadat zijn moeder amper elf uur voordien ook was overleden in hetzelfde huis. In 1886 huwde hij zijn tweede vrouw, Edith Kermit Carow[3].

De Spaans-Amerikaanse OorlogEdit

Roosevelt werd al gauw bekend in de ranken van de Republikeinse Partij, en in 1897 werd hij onderminister van de Marine onder president William McKinley. In die periode ontstond er veel onrust in Cuba, dat op dat moment nog een kolonie was van het Spaanse Rijk. Cubaanse opstandelingen begonnen zich te verzetten tegen het Spaanse bewind, waardoor de Spaanse gouverneur Valeriano Weyler besloot de plattelandsbevolking massaal op te sluiten in concentratiekampen. Wanneer de Cubaanse crisis escaleerde in 1898, besloot president McKinley in te grijpen. Het Amerikaanse slagschip Maine werd naar Cuba gestuurd om daar de Amerikaanse burgers te evacueren, maar ontplofte in de haven van Havana. In april 1898 verklaarde de VS de oorlog aan de Spaanse bezetters van Cuba, waarop Roosevelt zijn functie van onderminister neerlegde om zelf in het marineleger te gaan dienen[4][5].

De Amerikaanse vloot slaagde er in om de Spaanse vloot tot zinken te brengen in de haven van de Filippijnse hoofdstad Manilla. Vervolgens werd de strijd ingezet tegen de Spaanse bezetters op Cuba, waar de Spaanse vloot eveneens werd getorpedeerd. Op slechts enkele maanden tijd was de oorlog beslecht in het voordeel van de Verenigde Staten. President McKinley kon Cuba echter niet annexeren omwille van het Teller-amendement dat door het Amerikaanse congres was toegevoegd aan de oorlogsverklaring[6]. Zodoende werd Cuba een onafhankelijke staat, maar niettemin eiste de VS eveneens de Spaanse kolonies van Puerto Rico, Guam en de Filippijnen op[7]. Hierdoor werden deze landen kolonies van de Amerika, die zich als een imperialistische mogendheid begon op te werpen ondanks het feit dat de VS nochtans zelf was ontstaan uit een verzet tegen het imperialistisch kolonialisme van Groot-Brittannië.  

PresidentschapEdit

Roosevelt keerde terug van Cuba als een oorlogsveteraan en verkoos om te worden aangesproken als "kolonel" (al werd hij veeleer "Teddy" genoemd). Vervolgens stelde hij zich kandidaat voor de gouverneursverkiezingen van New York, en nadat hij werd verkozen trad hij op 1 januari 1899 aan als gouverneur. In 1900 werd hij genomineerd als de running mate van McKinley die zich voor een tweede termijn kandidaat had gesteld in de presidentsverkiezingen van dat jaar. Garret Hobart, zijn vicepresident tijdens de eerste termijn, was in november 1899 immers overleden aan een hartfalen. McKinley won de verkiezingen, waardoor Roosevelt in maart 1891 aantrad als vicepresident. Hij zou slechts 6 maanden deze functie bekleden, want op 6 september 1901 werd president McKinley neergeschoten door een anarchist, en op 14 september overleed hij aan zijn verwondingen. Roosevelt werd diezelfde dag ingezworen als president. 

Roosevelt hield er een imperialistische visie op na, en was aanvankelijk een sterke voorstander van de annexatie van de Filippijnen. Nadat er een Filippijnse opstand was uitgebroken, verloor hij echter zijn interesse in Aziatische expansie en richtte hij zijn ambities eerder op de Caraïben, meer bepaald op het Panamakanaal-project. In 1903 steunde Roosevelt de onafhankelijkheidsverklaring van Panama, nadat de oorspronkelijke gelijknamige provincie was afgescheurd van Columbia. Vervolgens nam Amerika het Panamakanaal-project over, nadat dit onafgewerkt in de steek was gelaten door Frankrijk[8]. De Panamezen werden niet betrokken bij de overdracht van het betreffende grondgebied, maar hun verzet bleef beperkt uit angst dat de VS haar steun voor de nieuwe onafhankelijke staat zou intrekken en opnieuw met Columbia zou beginnen onderhandelen. Het Panamakanaal had heel wat economische voordelen voor de VS, omdat het de Stille Oceaan verbindt met de Atlantische Oceaan en zo intercontinentale transport mogelijk maakt zonder dat men om Zuid-Amerika heen moet varen.

In 1904 werd Roosevelt genomineerd voor de presidentsverkiezingen, en werd Charles Warren Fairbanks genomineerd als zijn running mate. Hij won de verkiezingen en begon in maart 1905 zijn tweede termijn - of aldus zijn eerste termijn als democratisch verkozen president. Hoewel Roosevelt een voorstander was van isolationistische douanerechten, stelde hij zich toch op als een progressieve president. Hij was gekant tegen "Big Business" en wou de macht van de grote bedrijven inperken. Dit deed hij d.m.v. juridische aanvallen op zakelijke monopolies en een versterking van de overheidscontrole op grote bedrijven. In 1906 voerde hij de Meat Inspection Act[9] en de Pure Food and Drug Act[10] door om de consument te beschermen tegen misleidende etikettering en onreine voeding. Tevens creëerde Roosevelt vijf nationale parken en honderdvijftig nationale bossen, en richtte hij in 1905 de United States Forest Service op om de bossen te beheren[11].

In 1905 kwam een einde aan de Russisch-Japanse Oorlog, die in 1904 begonnen was nadat het Japanse Keizerrijk aanspraak maakte op Korea en Mantsjoerie. De oorlog was een overwinning voor Japan, en Roosevelt wist een verdrag tussen de twee keizerrijken te bemiddelen, genaamd het Verdrag van Portsmouth[12]. Hiervoor ontving Roosevelt in 1906 de Nobelprijs voor de Vrede. In 1907 werd Oklahoma erkend als 46ste staat van Amerika[13]. Eveneens in dat jaar gaf Roosevelt het bevel dat een Amerikaanse vloot van zestien slagschepen een reis rond de wereld moest maken. Met deze zogenaamde "Great White Fleet" (Grote Witte Vloot) wilde hij de wereld de macht van zijn marine tonen, zodat het makkelijker zou zijn om verdragen af te dwingen en overzeese gebieden te beschermen. Het was hierbij vooral de bedoeling om aan Japan te tonen dat de VS in staat was haar kolonies in de Filippijnen, Guam en Puerto Rico te verdedigen. 

Latere levensloopEdit

In 1908 besloot Roosevelt om zich niet opnieuw kandidaat te stellen voor de presidentsverkiezingen. Hij beschouwde William Howard Taft, zijn Minister van Oorlog, als de beste kandidaat om hem op te volgen. Taft aanvaarde de Republikeinse nominatie van presidentskandidaat aanvankelijk met tegenzin, maar werd vooralsnog verkozen tot president. Aanvankelijk zag het er naar uit dat Taft het progressieve programma van Roosevelt zou verder zetten. Na verloop van tijd bleek echter dat hij zich steeds minder progressief en steeds meer conservatief opstelde. Hierdoor verzuurden de relaties tussen Taft en Roosevelt, en begon de progressieve vleugel van de Republikeinse Partij zich steeds meer te keren tegen de zittende president.

De verdeeldheid binnen de Republikeinse Partij bereikte een hoogtepunt tijdens de presidentsverkiezingen van 1912. Wanneer Taft opnieuw werd genomineerd tot presidentskandidaat, scheurde Roosevelt samen met een aantal progressieve gedelegeerden af om de "Progressieve Partij" ("Progressive Party") op te richten. Op 14 oktober 1912 werd Roosevelt echter neergeschoten toen hij net campagne aan het voeren was in Wisconsin. De kogel werd echter vertraagd door zijn stalen brillenkoker en door zijn vijftig pagina's dikke redevoering om uiteindelijk in zijn borst terecht te komen[14]. Omdat hij geen bloed ophoestte, concludeerde Roosevelt dat zijn longen niet geraakt waren en hield hij vooralsnog zijn toespraak van anderhalf uur.

Bij de opening van zijn toespraak zei Roosevelt: "Ladies and gentlemen, I don't know whether you fully understand that I have just been shot, but it takes more than that to kill a Bull Moose". Hierdoor zou de Progressieve Partij ook bekend komen te staan met de naam "Bull Moose Party". Pas nadien liet hij zich in het ziekenhuis onderzoeken, waar bleek dat de kogel niets vitaals had geraakt, maar wel te diep zat en dus niet veilig kon worden verwijderd. De kogel is voor de rest van zijn leven in Roosevelt's lichaam blijven zitten[15]. De verdeeldheid tussen aanhangers van Taft en van Roosevelt zorgde ervoor dat geen van beide de verkiezingen kon winnen, en dat de Democraat Woodrow Wilson met de meerderheid van de stemmen ging lopen. 

Vier jaar later, tijdens de presidentsverkiezingen van 1916, bestond er nog steeds een grote verdeeldheid tussen de Republikeinen van de Republikeinse Partij enerzijds, en die van Roosevelt en zijn afgescheurde Progressieve Partij anderzijds. De progressieven wilden zich wel opnieuw herenigen met de Republikeinse Partij, maar enkel indien Roosevelt zou worden genomineerd tot presidentskandidaat. De Republikeinen weigerden dit, waarop de progressieven opnieuw Roosevelt nomineerden als presidentskandidaat voor de Republikeinse Partij. Roosevelt weigerde echter de nominatie en hij onderschreef Charles Evans Hughes, die de nominatie kreeg van de Republikeinse Partij. Hierop keerden bijna alle leden van de Progressieve Partij terug naar de Republikeinse Partij, inclusief Roosevelt zelf, waarna de afgescheurde partij de facto ophield te bestaan. Uiteindelijk won Woodrow Wilson vooralsnog de presidentsverkiezingen.

Roosevelt overleed op 6 januari 1919 aan een embolie. Hij werd vereeuwigd, samen met George Washington, Thomas Jefferson en Abraham Lincoln, op Mount Rushmore in South Dakota[16]. Roosevelt's bijnaam "Teddy" werd eveneens vereeuwigd met de term "teddybeer" die wordt gegeven aan pluche knuffelbeesten in de vorm van een beer. Deze associatie ontstond naar aanleiding van een jachtpartij op beren waar Roosevelt aan zou hebben deelgenomen in 1902. Aangezien iedereen in de groep jagers al op een beer had gejaagd behalve Roosevelt zelf, besloten ze een beer te vangen en vast te binden aan een boom, zodat Roosevelt het dier maar dood te schieten had. Hij weigerde dit te doen, maar toen hij zag dat de beer reeds gewond was, beval hij om het dier vooralsnog te doden en uit z'n lijden te verlossen. Dit verhaal verscheen in de media en in cartoons, waarna een winkelier in Brooklyn, New York, op het idee kwam om pluche beren te verkopen met de naam "teddybeer"[17]

HoaxesEdit

In 2008 circuleerde een tekst die Theodore Roosevelt vergeleek met Sarah Palin, nadat ze was genomineerd tot de Republikeinse running mate van John McCain. Ze waren allebei graag buitenshuis, gingen graag op jacht, en waren allebei genomineerd als vicepresidentskandidaat voor de Republikeinse Partij terwijl ze jonger waren dan 45. Hoewel het vergelijk strikt genomen correct is, is het erg oppervlakkig en houdt het geen rekening met andere, meer fundamentele verschillen tussen beide personen wat betreft hun achtergrond en ervaringen. Ook hun politieke ideologie is erg verschillend aangezien Theodore een progressief politicius was en Palin een radicale conservatieve politica[18].

Zie ookEdit

Bronnen Edit

Referenties Edit

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki